Biblioteca + Tecnoloxía

Este curso repetimos a experiencia de colaboración coa biblioteca do instituto. Marta, a dinamizadora da biblioteca, indicoulles aos alumn@s de 2º de ESO as características dos suxeitalibros que precisaba e estes realizaron diferentes deseños que unha vez construídos, poden verse nos andeis. No seguinte vídeo, os traballos de 2ºD.

O mundo á noite: pon o teu punto no mapa

Un ano máis está en marcha Globe at Night, un proxecto colaborativo sobre contaminación lumínica a nivel mundial. Participar é moi sinxelo. Observa a constelación de Orión a simple vista e compara as túas observacións cos mapas estelares que atoparás nesta páxina.

globe_at_night

Esta primeira fase estará aberta ate o 12 de Xaneiro (avisarei das seguintes). Pon o teu punto no mapa!!!

mapa

Electricidade estática

Brais Rey, alumno de Tecnoloxía de 4ºA, explícanos como é posible poñer en movemento unha lata de refresco cun globo sen que exista contacto entre ambos. Grazas, Brais!!!

A electriciade estática é a acumulación dun exceso de carga eléctrica nunha zona con pouca conductividade eléctrica, un illante, de maneira que a acumulación de carga persiste.

No vídeo vemos un tipo de electricidade estática chamada polarización inducida. Esta prodúcese cando un obxecto cargado repele ou atrae os electróns da superficie doutro obxecto. Esto crea unha rexión no segundo obxecto que está máis cargada positivamente, creándose unha forza atractiva entre os obxectos. Neste caso, cando se frota o globo, este fará que a lata se mova debido á forza atractiva exercida por dúas superficies con cargas opostas (a superficie da lata gaña unha carga eléctrica inducida, pois os electróns libres da superficie da lata son repelidos polos electróns que gañou o globo ao frotarse, creando unha superficie de carga positiva na lata, que logo atrae a superficie do globo).

Feitos cunha lanterna

Alégrame moito presentarvos a primeira colaboración no blog realizada por un alumno do instituto. Queredes aprender a pintar con luz? Many explícanos como facelo ademais de deixarnos estas dúas fantásticas fotos. Para máis detalles, visitade o seu blog.

Estas imaxes sacáronse cunha velocidade de obturador lenta, o que quere dicir que mentres o obturador está aberto durante o tempo que ti lle poñas, recollerá a imaxe en movemento. Fixemos debuxos cunha lanterna prendida e saíron algunhas imaxes como as que estades a ver. Así é como a cámara recolleu o movemento da lanterna.

Facédeo!

Unha visita moi esperada

Durante toda a 2ª avaliación vimos desenvolvendo diferentes actividades de astronomía en paralelo co traballo doutras unidades. A próxima semana será especialmente emocionante porque o luns teremos a inmensa sorte de contar coa visita de Salvador Bará, profesor da Facultade de Física da USC e responsable da iniciativa Astronomía na Beirarrúa:

“O ceo está no teu barrio!

Astronomía na beirarrúa é un programa de actividades promovido pola Universidade de Santiago de Compostela e o Clube de Astronomía Vega para desfrutar do ceo nocturno dende as rúas e prazas dos nosos barrrios, en estreita cooperación coas entidades asociativas veciñais.”

Na primeira hora de clase descubriremos a Lúa a través da charla “Alén dos confíns da luz e das tebras…” (Galileo e a Lúa, 1610). Agora que non nos escoita, teño que dicirvos que Salva foi o meu profe (o mellor que tiven) polo que podo asegurarvos que aprenderemos moitísimo e non teremos tempo nin para pestanexar escoitando sorprendentes e interesantes historias acerca do noso satélite e o vello Galileo.

Na segunda hora de clase, despois do recreo, teremos un obradoiro no que nos iniciaremos no manexo dos telescopios  e en particular, dos tres que o grupo de Astronomía na Beirarrúa nos deixa en préstamo durante toda a semana (grazas!!!). Con eles realizaremos observacións e unha actividade de astrofotografía empregando as cámaras dos teléfonos móbiles (fixaremos o día consultando Meteogalicia).

Sobrevoando Marte

Imaxinade que puidésedes sobrevoar Marte  a pouca distancia da súa superficie… Veriades algo moi semellante a este vídeo que acaba de enviarme o meu amigo Salva e que está xerado usando datos reais tomados pola cámara HIRISE a bordo do Mars Reconnaissance Orbiter. Impresionante, verdade?

Iniciación á enxeñería

Queredes saber como se constrúe un viaduto? Non vos perdades a oportunidade de aprendelo coa colaboración de Julio M. Mancebo, enxeñeiro de C.C.P.

En este espacio vamos a intentar explicar a dónde se van buena parte de nuestros impuestos. Sí, hablamos de obras. Son costosas y molestas, pero al mismo tiempo imprescindibles para el desarrollo y prosperidad de un país. Hoy voy a acercaros a un tramo del AVE (tren de alta velocidad) a la altura de Padrón (A Coruña). Para ello comenzaremos con un vocabulario básico definido con pocas palabras y de uso común.

  • VIADUCTO: puente de diseño sencillo.
  • TABLERO: parte del viaducto por la cual circulan los vehículos.
  • PILA: columna sobre la que apoya el tablero.
  • ZAPATA: base oculta sobre la que apoya la pila.

viaducto

Si habéis entendido bien los conceptos, en la foto podéis ver un viaducto en construcción, con todas sus pilas y con varios tramos de tablero terminados. La estructura metálica que se intuye en la foto se denomina AUTOCIMBRA, y es la que hace de encofrado (molde) del tablero. En nuestro caso es una AUTOCIMBRA SUPERIOR, ya que está formada por una gran viga biapoyada que soporta el encofrado del tablero. Dicha viga se apoya en un tramo de tablero y en una pila. Una vez terminado el VANO (tramo de tablero entre dos pilas), se desplaza la AUTOCIMBRA a la siguiente posición con la ayuda de un mecanismo hidráulico. Dicha operación se repetirá tantas veces como vanos tenga el viaducto.

A chuvia de estrelas das Perseidas

A interesantísima colaboración de hoxe é un luxo. Vén asinada por Salva Bará, profesor do departamento de Física Aplicada da USC e responsable da iniciativa Astronomía na beirarrúa (podedes seguilos en Facebook). Moitísimas grazas!!!

Se mirades o ceo estas noites seguramente veredes unha chea de estrelas fugaces (ou meteoros, que tamén se chaman así). É a chuvia de estrelas das Perseidas, ou “Bágoas de San Lourenzo”. As mellores noites son as do 12 e 13 de agosto. Non necesitas ningún aparello  especial para velas. Ponte roupa de abrigo, bótate nunha tumbona e desfruta vendo o ceo de verán.  E cando menos o esperes… zas! Algo  semellante a unha estrela aparece de súpeto, móvese rapidamente polo ceo e desaparece. Hai quen di que se pode pedir un desexo e que  seguramente se cumpre. Non todo o mundo cre niso, pero o que sí sabemos é que en realidade non son estrelas. Son pedriñas, chamadas  meteoroides, a maioría delas do tamaño dun grao de arroz ou de millo, que andan polo espazo e entran na atmósfera da Terra con velocidades incriblemente grandes: uns 60 quilómetros por segundo. Si, por segundo! Iso veñen sendo máis de 200.000 quilómetros por hora! Ao rozar co aire a tan grande velocidade os meteoroides quecen, póñense incandescentes e emiten luz: así se forma unha estrela fugaz.

perseidas

Vídeo das Perseidas (Nota da editora: agora mesmo hai problemas para incrustar vídeos de YouTube e tamén para facelo desde a biblioteca de medios en diferentes formatos, así que vos deixo unha ligazón).

A maioría delas desfanse pronto, despois de percorrer un anaco de ceo. Porén, hainas que brillan máis do normal e deixan no aire unha estela que permanece un tempo. E algunhas son dun tamaño máis grande, brillan moito, deixan unha grande estela e mesmo poden facer un son como de treboada: esas chámanse bólidos. Os anacos dun bólido poden chegar a caer ao chan: son os meteoritos,  pedras interesantísimas porque son minerais que veñen directamente do espazo exterior. Os meteoritos axúdannos a coñecer mellor como se formou o Sistema Solar, incluíndo a Terra e nós mesmos. Se atopas algún, avísanos!

Para saber máis:
http://www.spmn.uji.es/ESP/presentacion.html
http://www.spmn.uji.es/ESP/activ1.html

1, 2, 3, 4, 5…

coche

Que vos parece o despezamento do Hyundai Genesis 2010? O envío é de Suso, colaborador deste blog e para ver acceder á ligazón onde se publica esta foto e un post moi interesante, soamente tedes que facer clic nela.

De aqueles blogues estas redes sociais

Que sabedes das redes sociais? Aprendede un montón con este imprescindible post. A súa autora, Tati Mancebo, ten unha ampla experiencia profesional no ámbito da xestión cultural.

En 2003 comezaron a popularizarse os blogues. Construír unha web de deseño simple cos contidos organizados cronoloxicamente abriu a porta pública a todas as persoas que tiñan algo que dicir. E mudaron a face de Internet, até aquel momento inzada de páxinas estáticas que servían unicamente como medio de contacto ou bases de datos. Servizos como Blogia, Blogger e Blogalia, nun principio, foron secundados por outros como Tumblr e Blogaliza, o primeiro servidor galego de blogues. Un blogue para cada individuo consciente de pertencer á comunidade dos produtores de contidos.

Os comentarios eran habituais e a lectura dos que te seguían de obrigado cumprimento, independentemente do interese propio por uns asuntos ou por outros. Co tempo o número de blogues multiplicouse, os comentarios fixéronse máis escasos, as visitas mesmo nos blogues máis populares, baixaron considerabelmente e en Galiza falouse por ver primeira da morte do blogomillo, entendendo por este a comunidade de blogues escritos en galego.

redes
Mais coa popularización dos blogues e o costume estendido de comunicación a través das SMS naceu o microblogueo, asentado en servizos como Twitter, inicialmente condenado ao fracaso pola opinión experta pois non se albiscaba ningunha das súas funcións actuais agás en caso de xeneralizarse o seu uso, premisa que non demorou moito en facerse realidade, e todos os seus clons, entre o que se encontra o servizo galego Lareta. O microblogueo permitía presenza e relevancia na rede sen o gran esforzo que esixía escribir un post case a diario, escrito pensando máis a estas alturas no interese dos lectores que no propio. Dicir onde estabas e que andabas a facer, alén de reflexións circunstanciais sobre temas de actualidade eran suficientes para seguir movendo pequenas masas. Ademais incluiuse no soporte a posibilidade de subscribirse por RSS ás anotacións ou actualizacións de estado das persoas que nos seguían ou que nos parecían interesantes, ferramenta de grande utilidade nun mar cada vez máis cheo de auga.

A relevancia das identidades dixitais xa non dependían dos visitantes anónimos que pasasen polas súas casas cada día senón dos seus grupos de amigos e da relevancia destes para atraer outros novos. E ao mesmo tempo, apareceron as chamadas redes sociais temáticas ou especializadas en determinados medios para compartir información: Youtube e Vimeo para partillar vídeos, Flick, Picasa ou Photobucket e outros para exhibir e compartir fotografías, Linkedin para promoción e contacto profesionais… Até hoxe en día, que coexisten redes orientadas case cara a calquera tema: mascotas, viaxes, deporte, gastronomía etc.

E cando semellaba que Myspace se especializaba cada vez máis como ferramenta indispensábel entre os profesionais da música, lonxe da rede de redes que pretendía ser, e outras redes xeneralistas de ámbito global perdían fol, apareceu Facebook e deu o golpe: 175.000.000 de usuarios no mundo que aumentan en 500.000 cada día. Fálase de 8.000.000 de usuarios no Estado Español e o Faro de Vigo aventurouse a calcular o outro día que os galegos chegan a 100.000.

A xente anúnciase, mantén os seus amigos informados do que fai, do que lle pasa pola cabeza, conspira, protesta, lerchea, experimenta, mostra fotos, vídeos, ligazóns interesantes, vaia, o mesmiño que antes pero en calquera momento desde un ordenador ou, cada vez máis, desde un móbil mediante aplicacións como Pixelpipe, que permiten actualizar o estado en todas as redes ao mesmo tempo, sen necesidade de ir pasando por cada unha delas. E todo isto sen falar xa doutras como Qik e Kyte, que permiten subir vídeos e imaxes desde o móbil directamente a Internet en tempo real, e de aí a Facebook e outras redes sociais, sen necesidade de almacenalos na memoria do aparello.

E ti, cantos amigos tes?

As 24 horas de Le Mans para vehículos ecolóxicos

Carreiras para coches ecolóxicos!!! Non deixedes de ler este sorprendente post escrito por Suso Pensado, profesor do departamento de Francés do IES de Pastoriza.

O deporte comeza a estar menos reñido coa sensibilidade ecolóxica e a busca de alternativas ós carburantes fósiles. A proba máis palpable ten lugar no mítico circuito de Le Mans onde se disputa a carreira de resistencia máis importante do mundo. E é que este circuito non ten parada en todo o ano, pois, ademais das 24 horas de coches, celébranse tamén as 24 horas de camións, de motos, de bicicletas e mesmo de patíns. E asegúrovos que non van precisamente de paseo!

Volvendo ao que nos interesa neste momento, en xullo deste ano terá lugar a primeira carreira de coches ecolóxicos, construídos a pequena ou gran escala, pero dispostos á venta no mercado. É dicir, non se trata de prototipos, senón de vehículos preparados para circular polas estradas. Xa se sabe que a carreira se disputará en varias categorías, con coches eléctricos, híbridos, de hidróxeno, de gas natural e de biocarburantes. O obxectivo, polo de agora, non é tanto a velocidade, como demostrar que as tecnoloxías limpas, como a do Venturi Astrolab solar que presentamos na foto, son viables hoxe en día.

venturi astrolabVenturi Astrolab, vehículo solar que participará nas 24 horas de Le Mans para coches ecolóxicos.


E dicimos polo de agora, porque algo se está movendo na carreira francesa de resistencia. Se hai uns anos os vehículos diesel revolucionaron a resistencia ó copar as primeiras prazas cos Audi TDI, Peugeot aposta máis forte aínda presentando o seu 908 híbrido diesel para correr na carreira absoluta das 24 horas de Le Mans 2009. O prototipo xa está a punto, pero mantense o suspense sobre a súa presentación oficial. Anunciárase a súa participación para os 1000 quilómetros de Shanghai no pasado mes de novembro, pero a suspensión desta carreira obrigou ós aficionados a armarse de paciencia para demostrar
dunha vez por todas que o gusto polos automóbiles rima perfectamente co respecto polo medio ambiente e o consumo racional de enerxía.

peugeot 908 hibridoO Peugeot 908 Híbrido competirá con moita probabilidade nas 24 horas de Le Mans, 2009.