Proxectos finais

Chegamos á terceira avaliación e agora é o momento de que o alumnado aplique os coñecementos adquiridos no deseño e realización dun proxecto propio.

Cada grupo debe investigar e decidir que quere construír como proxecto de fin de curso, respectando sempre unha serie de requirimentos. Unha vez tomada a decisión, deben presentarme a idea e discutila comigo para obter a aprobación do proxecto. Nalgunhas ocasións a proposta pode non resultar adecuada por diferentes motivos, e nese caso, o grupo debe realizar modificacións ou presentar unha nova proposta.

Cando o proxecto é aprobado, desenvolven a súa idea en planos, solicitan o material necesario, e comezan a construír.

2º da ESO

Deben incorporar un circuíto eléctrico e non sobrepasar as dimensións dunha caixa de proxectos. Algúns dos proxectos en fase de execución son:

  • Sen inversión de xiro: unha avioneta con dúas hélices e luz, unha nora, un muíño con luz, unha lancha propulsada por dous motores, a ruleta da fortuna, un tiovivo,…
  • Con inversión de xiro: unha porta corredeira, unha porta de garaxe enrolable, un ascensor, unha ponte levadiza,…

3º da ESO

Deben incorporar o control de dispositivos cunha placa de arduino e non sobrepasar as dimensións dunha caixa de proxectos. Algúns dos proxectos en fase de execución son:

  • Semáforo para peóns que mostra a conta atrás nun display de 7 segementos para indicar o tempo que resta en verde
  • Dado electrónico que mostra a tirada nun display de 7 segmentos
  • Xogo con dobre botón no que gaña o xogador que pulsa primeiro, e o resultado é mostrado nun display de 7 segementos
  • Refuxio antiaéreo no que se mostran diferentes mensaxes nunha pantalla LCD e ademais incorpora luces e un sinal de alarma
  • Secador de unllas funcional que recicla o ventilador dun ordenador

4º da ESO

Deben incorporar o control de dispositivos cunha placa de arduino e/ou actuadores hidráulicos. Estes proxectos poden exceder as dimensións dunha caixa de proxectos se é necesario. Algúns dos proxectos en fase de execución son:

  • Foguete con movemento hidráulico que mostra a secuencia de despegue a través dunha pantalla LCD
  • Ascensor hidráulico con indicador de piso a través dun display de 7 segmentos
  • Autolavado con porta hidráulica que mostra diferentes mensaxes nunha pantalla LCD
  • Boneco con articulacións hidráulicas

Seguirei informando acerca dos 33 proxectos que xa están en marcha!!!

pneumática

Pneumática

A semana pasada comezamos a unidade de pneumática en 4º da ESO, e puxen a disposición do meu alumnado diferentes materiais para traballar os contidos. Se queres acceder a eles, fai clic aquí.

A recompilación inclúe un simulador de circuítos pneumáticos que empregamos para a resolución de problemas mediante un deseño. Como cada alumno dispón dun portátil para o seu uso persoal, tamén empregarán o simulador na realización do exame da unidade, na vez de executar os seus deseños en papel.

Práctica: circuíto serie

Estes días en 3º da ESO estamos facendo exercicios de cálculo de magnitudes en circuítos serie. Coa práctica de mañá repasaremos os contidos vistos nas sesións anteriores, pero ademais o alumnado

  • Aprenderá a realizar conexións en serie sobre unha placa de montaxe.
  • Utilizará o polímetro para medir tensións e resistencias.
  • Comparará e analizará os resultados obtidos a partir de medidas e cálculos.

A análise de resultados é fundamental porque é a que nos permite tomar decisións. Por exemplo, podemos despreciar a resistencia do cable usado para as conexións cando realizamos cálculos nun circuíto?

Código de cores e polímetro

Propóñovos unha pequena práctica para introducir o código de cores e o polímetro nunha sesión de 3º da ESO.

Por que utilizamos o código de cores? Comeza entregando unha resistencia a cada alumna e alumno do teu grupo, porque é fácil dar resposta a esta pregunta cunha resistencia na man, pero non resulta tan evidente se nunca viches unha.

Podes contarlles entón como usamos as cores para codificar o valor numérico dunha resistencia, e facer un par de exemplos co teu alumnado. Por se alguén necesita recordalo en calquera momento, podes preparar un videotitorial de consulta:

Unha vez teñas explicado como se len as tres primeiras bandas, xorde inevitablemente a dúbida de para que serve a 4ª banda. Coméntalles que os fabricantes non nos aseguran que a resistencia terá un valor numérico idéntico ao valor nominal, pero este vai estar comprendido entre dous valores, un máximo e un mínimo, que veñen determinados polo valor nominal e a tolerancia.

Sempre hai alguén que pregunta se podemos atopar resistencias cun rango de variación moi pequeno. Por suposto, pero antes deberiamos asegurarnos de que necesitamos esa precisión porque teremos que pagala. Nos circuítos que montamos no taller é suficiente unha precisión en torno ao 5% ou o 10% e por iso todas as resistencias que teñen nas mans presentan unha 4ª banda que é dourada ou prateada.

As resistencias do taller teñen o seu valor dentro do rango de variación indicado polo fabricante? Só temos unha maneira de sabelo: usando o polímetro. Acabamos de chegar ao polímetro como resposta a un problema, e aproveitamos para explicar como se utiliza.

Reparte polímetros pola clase e pide ao teu alumnado que determine o valor nominal, a tolerancia e o rango de variación da resistencia que ten na man. Pídelle a continuación que mida a resistencia co polímetro e determine se se atopa dentro do rango de variación que nos asegura o fabricante ou é preciso facermos unha reclamación 🙂

Con esta práctica o alumnado de 3º da ESO terá aprendido cal é o aspecto dunha resistencia comercial, que é o código de cores, para que serve e como se utiliza, que é o valor nominal, a tolerancia e o rango de variación, e finalmente aprenderá a medir resistencias cun polímetro.

Prácticas con ferramentas 2017

Esta semana comezamos as prácticas con ferramentas en 2º da ESO. Coa proposta para este curso, o alumnado manexará as seguintes ferramentas: regra, escuadro, cinta métrica, lima, escofina, barrena, serra, segueta, coitela, pistola termoencoladora, sarxento, mordaza e alicates de corte.

Trátase de realizar unha primeira toma de contacto coas ferramentas de uso habitual, utilizándoas con papel, cartón e madeira. Ademais, obteremos diferentes estruturas que empregaremos para realizar ensaios de resistencia.

Serán necesarias entre catro e cinco sesións, e o alumnado poderá comprobar o importante que é a planificación e a organización do traballo no taller.

Prácticas para o manexo de ferramentas

O alumnado que comeza 2º da ESO cursará Tecnoloxía por primeira vez e terá que aprender estratexias que lle permitan resolver problemas, organizarse para o traballo en grupo ou adquirir destrezas na utilización de ferramentas, ademais de traballar con contidos totalmente novos.

É importante que o alumnado entre en contacto canto antes co aspecto máis práctico da materia e para iso, dende a segunda semana de clase, realizamos pequenas prácticas que permiten ir introducindo a identificación e o manexo de ferramentas.

Na táboa se recollen catro prácticas para ser realizadas de maneira individual ao longo de catro sesións de taller. Sempre deixo unha quinta sesión para o alumnado que faltou un día ou aquel que non organizou ben o seu tempo.

Coa realización destas prácticas conseguimos:

  1. Establecer un primeiro contacto coas ferramentas máis habituais: serrucho, segueta, lima plana, lima redonda, barrena, sarxento, pistola termoencoladora, regra, coitela, escuadro,…
  2. Destacar a importancia de organizar ben os recursos e o tempo.
  3. Coñecer as diferentes zonas do taller, que operacións realizamos en cada unha delas e onde atopar os diferentes materiais e ferramentas.
  4. Utilizar correctamente plantillas sobre madeira e cartón na vez de debuxar directamente sobre estas superficies.
  5. Mostrar que todo o traballo que desenvolvemos no taller está conectado, pois máis adiante utilizaremos as estruturas realizadas para levar a cabo ensaios de resistencia e estabilidade dentro da unidade de estruturas. Ademais, se unimos todos os hexágonos podemos construír unha estrutura en niño de abella capaz de soportar o peso de varias persoas.
    En canto aos listóns cortados en diferentes lonxitudes, o curso pasado usámolos para realizar un taller de árbores de Nadal durante a última clase do mes de decembro 🙂