Proxecto de 2º ESO: Estantería de Ikea

É importante recordar que o proxecto da primeira avaliación de 2º da ESO é o primeiro que realiza o alumnado, e por iso é preferible que se trate dunha proposta bastante pechada na que se traballa sobre un deseño dado.

Partimos do suposto de que a empresa Ikea desexa ampliar o seu departamento de deseño, e vai realizar a contratación en base a un proceso selectivo. A primeira proba deste proceso será a realización dunha proposta para o frontal dunha estantería.

Cada grupo debe deseñar un frontal que pode conter diferentes elementos como portas ou caixóns, planificar o traballo de construción, e finalmente realizar o prototipo a escala. Para todo iso, o alumnado conta cunha documentación moi completa que incorpora a imaxe dun prototipo realizado en cartón e que contén os nomes das diferentes pezas, un plano, un exercicio para practicar escalas, a folla de proceso para a construción, e a rúbrica que empregarei para avaliar o seu traballo.

Ao final da avaliación, o alumnado terá aprendido a:

  • Estruturar un proxecto nas súas fases: observar, deseñar, construír e avaliar.
  • Interpretar unha representación por vistas.
  • Manexar escalas.
  • Deseñar diferentes elementos dun proxecto.
  • Planificar a construción a través dunha folla de proceso.
  • Consultar unha rúbrica.
  • Traballar en grupo facendo propostas e tomando decisións.
  • Utilizar documentos de drive compartidos.
muíño

2º ESO: Proxectos da 2ª avaliación

Cada grupo deseñou e realizou un proxecto propio a partir de dous requisitos:

  • incorporar, como mínimo, un mecanismo de transmisión ou de transformación do movemento
  • axustar o deseño ás medidas das caixas onde gardamos os proxectos

O proxecto da imaxe é un muíño que incorpora un sistema de transmisión formado por dúas poleas conectadas por correa.

O movemento transmítese dende unha roda situada na fachada do muíño até o seu eixe de xiro. O teito pode retirarse para que o mecanismo sexa observable.

muíño

 

A maioría dos proxectos deseñados polos diferentes grupos estiveron baseados no mecanismo de transformación leva-seguidor, incorporando un único sistema ou varios.

Impresora Legio

O meu centro foi dos que non recibiu a segunda fase da dotación STEM que enviou a Xunta o curso pasado. E cando xa estabamos a mirar alternativas para adquirir unha impresora 3D, chegou unha entrega de material que inclúe kits de arduino, dúas raspi… e unha Legio!!!

A impresora xa está operativa e este post resume os pasos necesarios para poñela en funcionamento.

Comeza por desembalar a impresora e segue as instrucións deste videotitorial para rematar a súa montaxe.

A continuación terás que seguir as indicacións do fabricante para instalar os drivers, o software de laminación e os perfís de impresión.Chegamos agora ao momento no que realizaremos un test de nivelación para que o fío de material fundido se deposite de forma axeitada sobre o vidro da plataforma. Podes descargar o test de nivelación aquí.

No meu caso, o test de nivelación parecía realizado por unha araña cafeínica, pois obtiña figuras como esta

Realicei movementos individuais dos tres eixes e atopei que o único que non respondía como se esperaba era o X, así que revisei o conector correspondente e como se pode ver na imaxe, un dos pines estaba dobrado.

Endereiteino, conectei de novo e esta vez todo funcionou correctamente.

E agora que? Podes atopar moitos obxectos no repositorio Thingiverse ou realizar os teus propios deseños con diferentes programas como Tinkercad.

Aproveito tamén para facer unha recompilación de diferentes páxinas que poden ser de interese:

Pintar os proxectos

A semana pasada adquirín pintura multisuperficie para o taller.

Debo recoñecer que hai anos era moi reacia a que o alumnado pintara os proxectos polo custo de tempo e cartos que iso implicaba (e porque en moitos casos o resultado era peor que cos materiais á vista).

Pero no mundo real, o aspecto dun produto pode ser o responsable de que escollamos un e non outro de características similares. A elección de cores pode ser importante máis aló do seu valor funcional, e o alumnado debe aprender a tomar decisións tamén neste campo. Por iso xa hai un tempo que decidín integrar a estética no proceso construtivo e penso que foi unha decisión acertada,

Tomando como referencia a folla de proceso cuberta antes de executar a construción, cada grupo decide que pezas se pintan, de que cores e en que momento, sabendo que estas deberán estar listas cando se inicie a montaxe. Cando o alumnado pinta os proxectos aprende a:

  • Planificar o seu traballo.
  • Escoller as cores para os prototipos construídos e comprobar como a elección modifica o resultado final.
  • Optimizar outro recurso máis do taller empregando só a cantidade necesaria.
  • Reutilizar o papel dos xornais (usámolos para poñer debaixo das pezas pintadas).
  • Etiquetar as pezas propias e respectar as dos outros grupos, pois todas quedan secando nunha zona común.
  • Lavar os pinceis, brochas e vasos de vidro (reutilizamos os de iogur) cando rematan a tarefa.

Ensaios de resistencia, estabilidade e rixidez

A semana pasada realizamos ensaios de resistencia, estabilidade e rixidez empregando as estruturas construídas durante as prácticas con ferramentas.

É moi interesante analizar como se comportan os diferentes elementos estruturais e comprobar que unha estrutura realizada exclusivamente con cartón pode soportar a carga de varias persoas.

puntuación A+

Kahoot de resolución de problemas tecnolóxicos

A unidade de Resolución de Problemas Tecnolóxicos é introdutoria e breve porque os contidos que aborda se traballarán ao longo de todo o curso. O meu alumnado de 2º da ESO terá que realizar un control esta semana, pero antes, repasamos co kahoot que preparei. Esta é a maneira na que xogamos:

  1. O alumnado participa individualmente cun portátil.
  2. A puntuación conseguida no xogo normalízase (até 1 punto) e súmase á nota que obteñan no exame.
  3. Ao final de cada pregunta, explico brevemente no caso de existir dúbidas, e o alumnado que está falando durante a explicación, perde turno na seguinte pregunta.
folla de proceso

Folla de proceso

Estou traballando a resolución de problemas tecnolóxicos co alumnado de 2º da ESO. Como sempre, inicio cada clase cunha breve introdución de contidos (non máis de 15 minutos) seguida dunha serie de actividades que deben realizar individualmente en Classroom, moitas delas, a través de documentos de Drive.

Unha das tarefas da semana foi aprender a cubrir unha folla de proceso. Para iso, formulei un caso práctico no que dúas rapazas deben construír un obxecto formado por dúas pezas. Compartín este documento co alumnado e unha vez completado, revisei cada unha das follas de proceso para deixar os comentarios necesarios que lles permiten corrixir individualmente a tarefa.

Penso que este método é máis efectivo que corrixir unha tarefa no encerado, onde non teño un control real de como foi realizada por cada alumna e alumno. Con este modelo de sesión, podo saber ao remate da xornada que contidos quedaron claros e cales necesitan ser revisados en sesións posteriores.

Por certo, unha das cuestións da folla de proceso que máis desconcerta ao meu alumnado é facer unha estimación do tempo necesario para realizar cada peza. E revisando as súas respostas, vexo que Xiana e Marta traballan moito máis rápido que a maioría deles 🙂

Práctica: circuíto serie

Estes días en 3º da ESO estamos facendo exercicios de cálculo de magnitudes en circuítos serie. Coa práctica de mañá repasaremos os contidos vistos nas sesións anteriores, pero ademais o alumnado

  • Aprenderá a realizar conexións en serie sobre unha placa de montaxe.
  • Utilizará o polímetro para medir tensións e resistencias.
  • Comparará e analizará os resultados obtidos a partir de medidas e cálculos.

A análise de resultados é fundamental porque é a que nos permite tomar decisións. Por exemplo, podemos despreciar a resistencia do cable usado para as conexións cando realizamos cálculos nun circuíto?

Caixa

Escribepuerto 888 35

Tede coidado, se practicades a arqueoloxía acaban aparecendo vellos tesouros que che lembran cantísimos anos levas xa dando clase. Estaba de cacharreo no taller cando atopei unha caixa co rótulo CABLE PARALELO e lembrei eses primeiros anos nos que faciamos control de dispositivos programando directamente o porto paralelo, sen controladora.

Dende o contorno de programación MSWLogo, era posible activar e desactivar 8 pines de datos e con iso, os actuadores conectados a eles. Normalmente entregaba a cada grupo un cable paralelo sen conector nun dos extremos, polo que a primeiro que tiñan que facer era identificar cada un dos cables realizando unha proba de continuidade co polímetro.

A imaxe é dun proxecto do curso 2005-06, a primeira vez que tiven a oportunidade de dar clase en 4º de ESO.

Control programado con MSWinLogo

Poñendo a punto o taller

Gústame aproveitar estes primeiros días de setembro, cando as clases aínda non comezaron, para cacharrear e poñer a punto o taller. Unha das tarefas que realizo cada ano é desmontar os proxectos de todo o curso para recuperar os compoñentes e clasificalos a continuación.

No meu departamento pensamos que a materia de tecnoloxía debe desenvolverse a custe cero para as familias, e por iso, todo o material que precisa o alumnado para a realización de cada proxecto ou práctica, se atopa dentro do taller. O departamento merca a madeira, a termocola, os motores, os compoñentes electrónicos, as placas de montaxe, as pinturas,… Para facelo sostible, cada ano desmontamos a maioría dos proxectos e recuperamos os seus elementos para usalos de novo.

Sempre hai un pequeno número de proxectos que se incorpora á exposición permanente que temos no taller, nun estante que percorre a parede máis longa da aula e que se atopa a un par de metros do chan. Cando o alumnado entra por primeira vez ao taller, pode ver e manipular os traballos que se realizaron nos cursos anteriores. Esa información tamén está accesible a través do vídeo que recolle a exposición de xuño e que publico cada ano na fin de curso.

Organización do taller: caixas de proxectos

É necesario dispoñer dun espazo para gardar os proxectos que realiza o alumnado, e para iso podes empregar caixas de paquetes de folios. Eu uso deste tipo por tres razóns: son fáciles de conseguir, teñen tapa e me permiten limitar o tamaño dos proxectos co conseguinte aforro de materiais e espazo no taller. Así, cando o alumnado realice un deseño, terá que facelo axustándose ás medidas da caixa de proxectos.

Identifica as caixas con gomets de cores como fixeches cos paneis de ferramentas de maneira que cada grupo dispoña dunha caixa para gardar o proxecto que está realizando e, por exemplo, deixar material de cara á seguinte sesión.

Organización do taller: Paneis de ferramentas

Ao alumnado gústalle traballar nun lugar ordenado onde as ferramentas, materiais,… son fáciles de atopar e están accesibles.

Podes organizar as ferramentas por paneis de cores de maneira que cada grupo de taller utilice sempre o mesmo taboleiro. Non é necesario que cada panel dispoña dun número elevado de ferramentas diferentes. Para comezar, é suficiente con que conteña aquelas de uso máis frecuente: sarxentos, serra, segueta, regra, escuadro, tesoira, alicates, lima e barrena. O resto das ferramentas (non necesariamente un elemento por grupo) pode situarse nun panel de uso común.

Se ademais etiquetas as ferramentas con gomets de cores, e as colocas coa mesma disposición en todos os paneis, poderás revisalos cunha simple ollada ao comezo e ao final de cada clase, e así verificar que todo está en orde.

Usa taboleiros con espazo suficiente e poderás engadir novas ferramentas cada ano,