Electricidade estática

Brais Rey, alumno de Tecnoloxía de 4ºA, explícanos como é posible poñer en movemento unha lata de refresco cun globo sen que exista contacto entre ambos. Grazas, Brais!!!

A electriciade estática é a acumulación dun exceso de carga eléctrica nunha zona con pouca conductividade eléctrica, un illante, de maneira que a acumulación de carga persiste.

No vídeo vemos un tipo de electricidade estática chamada polarización inducida. Esta prodúcese cando un obxecto cargado repele ou atrae os electróns da superficie doutro obxecto. Esto crea unha rexión no segundo obxecto que está máis cargada positivamente, creándose unha forza atractiva entre os obxectos. Neste caso, cando se frota o globo, este fará que a lata se mova debido á forza atractiva exercida por dúas superficies con cargas opostas (a superficie da lata gaña unha carga eléctrica inducida, pois os electróns libres da superficie da lata son repelidos polos electróns que gañou o globo ao frotarse, creando unha superficie de carga positiva na lata, que logo atrae a superficie do globo).

Tecnoloxía obsoleta

tecnoloxia obsoleta

Non creo que en todas as casas haxa unha caixa co nome “Tecnoloxía Obsoleta”. Na nosa, si. Aí imos gardando todos os aparellos que algún día foron útiles e hoxe están fóra de uso. É unha especie de colección.

Hai pouco, miña irmá puxo enriba dunha mesa tecnoloxía obsoleta anos 70-90 que todavía estaba na casa dos nosos pais: walkies-talkies (entón diciamos radiocomandos), pequenos videoxogos portátiles (chamados entón “maquinitas”), un magnetófono que só funcionaba a pilas, cámaras de fotos das de carrete,… e o meu favorito, o Pong!

Pong era un xogo electrónico deseñado para conectarse á tele a través de coaxial. Os mandos (que por suposto non eran inalámbricos) soamente tiñan unha roda que podías xirar en ambos sentidos para posicionar o teu xogador de tenis, fútbol ou frontón (pero que sempre tiña o mesmo aspecto de liña vertical). A consola funcionaba soamente a pilas e incorporaba diferentes cursores para seleccionar entre un e dous xogadores, a velocidade de xogo, a lonxitude da liña vertical e seguro que algún máis.

pong

Faltan na foto auténticas xoias da época como a videoconsola Atari ou o videoxogo portátil Galaxy2, que non parou de funcionar unhas vacacións de Nadal e que uns 30 anos despois, aínda funciona. Quedarán para outro día 🙂

Un xogo para a fin de semana

Tedes unha estrela que podedes mover e a gravedade fai que os planetas describan órbitas arredor dela. Onde tedes que situala? Os planetas non poden saír de pantalla, non poden chocar entre eles e tampouco coa vosa estrela. Por suposto, tamén interaccionan entre eles 🙂

orbitrunnerVía microsiervos.

Atrevédesvos co Orbitrunner? Facede clic aquí para xogar.

O meu primeiro ordenador

No mes de Abril Jorge Gómez, profesor de tecnoloxía en Compostela, publicaba no seu blog unha entrada onde nos relataba as características do seu primeiro ordenador, un Commodore 64. Lembro que cando o lin entón pensei en realizar o mesmo exercicio de nostalxia…

A principios dos anos 80 o ordenador doméstico máis vendido era o Spectrum, e por tanto tamén o que ofrecía máis posibilidades á hora de conseguir e intercambiar xogos. Meus irmáns e eu nos puxeramos de acordo para pedilo por Reis ate que coñecimos os MSX, un estándar que aseguraba a compatibilidade mesmo entre ordenadores de diferentes marcas. Así foi como escollimos o Hit Bit de Sony.

hit bit sony

Mercámolo nunha tenda distribuidora de Sony que xa non existe e custou arredor de 60000 pesetas (uns 360 €) que era moito diñeiro naquel momento. Cando chegabas a casa e abrías a caixa, o único que atopabas era o que podedes ver na imaxe: un teclado con dúas fendas de entrada para cartuchos de memoria e 16 KB de memoria RAM. Xa vedes, nin rato nin monitor, había que conectalo ao televisor cun cable coaxial.

Algúns modelos doutras marcas incorporaban un reprodutor de cintas magnéticas que permitía cargar información no equipo e tamén gardala, pois non había nada parecido a un disco duro.  O Hit Bit, non pero sempre podías conectarlle un radiocasete  mono que tiveras por casa.

Desde a perspectiva actual os xogos resultan moi simples, pero naqueles tempos nos parecían absolutamente xeniais.  Tiñamos tres posibilidades para conseguilos:

  1. Mercar un cartucho que podías cambiar sempre que quixeras por calquera dos que había dispoñibles na tenda onde adquirimos o ordenador.
  2. Gravar xogos nunha cinta e cargalos no ordenador coa axuda dun radiocasete e un pouco de paciencia (tardaban varios minutos).
  3. Mercar unha revista especializada e teclear por turnos as interminables liñas de código (sempre cruzabamos os dedos para que o ordenador non se apagara sen ter gravado antes nunha casete). Así foi como conseguimos, por exemplo, unha versión moi básica do Arkanoid.

O noso xogo favorito era o Athletic Land. Tamén estaban o Hero, o Nemesis ou o Penguin Adventure, pero o Athletic Land foi o que máis tempo tivemos na casa antes de cambialo finalmente na tenda.

Se queredes probar este xogo e outros, podedes botarlle un ollo a JuegoTK, que ofrece a posibilidade de xogar online. Eu xa estiven recordando tempos…

Cal foi o voso primeiro ordenador???

Para pasar o tempo

Xa sei que este ano teño totalmente aparcada a sección da aplicación da semana, pero é que o tempo non dá para máis. Así que para compensar un pouco, vouvos facer tres recomendacións para que vos relaxedes entre exame e exame:

  • Unha aplicación para crear online fondos de escritorio: x3studios
  • Unha aplicación para recortar vídeos de YouTube: TubeChop
  • Unha páxina de xogos: physicsgames

Sorte cos últimos exames desta avaliación, e ánimo, que non queda nada para as vacacións!!!